Miloš Lazin, reditelj
i glumica Julija Duni /Pariz/

Jedan pozorišni eksperiment

"Dragi Dragane,

Rubrika “Brzo i lako po sajtu”, je super; prava stvar!
Najlepše ti hvala na uvrštavanju naše predstave na tvoj sajt!!! U prilogu ćeš naći kratak opis predstave:

P r o c i j e p i
Asje Srnec-Todorović, afirmisane zagrebačke autorke srednje generacije (Mrtva svadba, Dodir, Odbrojavanje), bi se mogli svrstati u “postdramski teatar”; niz od 34 naizgled nepovezana “teksta” (monologa?). Povezuje ih tematika: svaki je posvećen jednoj od fantazmi smrti, onih koji nas prate, verovatno, celog života, u koje upisujemo svoje strahove, ali kojima i “gradimo” svojevrsni mehanizam odbrane – od sopstvene smrti.
Tekst je praizveden, na francuskom (pisan po “narudžbi” Miloša Lazina), jula 2009., u okviru festivala “Mi ne idemo u Avinjon” u pariskoj regiji.

Biografija glumice kratka je i interesantna:

Julija Duni

pripada najmlađoj generaciji francuskih glumaca. Rođena je 1983. u Parizu, delimično i srpskog porekla (iz porodice Đunisijević), pohađala više glumačkih škola, magistrirala teatrologiju na Novoj Sorboni-Pariz 3, sa radom Jugoslovenski sukob viđen Biljanom Srbljanović i Fabrisom Melkioom: identitet izrešetan ratom.
Igrala je do sada u tri predstave nezavisnih trupa (između ostalog i u jednoj od francuskoj verzija Porodičnih priča Biljane Srbljanović) i četiri kratkometražna filma.